சங்கீதம் 6

¹கர்த்தாவே, உம்முடைய கோபத்திலே என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்திலே என்னைத் தண்டியாதேயும். ²என்மேல் இரக்கமாயிரும் கர்த்தாவே, நான் பெலனற்றுப்போனேன்: என்னைக் குணமாக்கும் கர்த்தாவே, என் எலும்புகள் நடுங்குகிறது. ³என் ஆத்துமா மிகவும் வியாகுலப்படுகிறது: கர்த்தாவே, எதுவரைக்கும் இரங்காதிருப்பீர். ⁴திரும்பும் கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை விடுவியும், உம்முடைய கிருபையினிமித்தம் என்னை இரட்சியும். ⁵மரணத்தில் உம்மை நினைவுகூர்வதில்லை, பாதாளத்தில் உம்மைத் துதிப்பவன் யார்? ⁶என் பெருமூச்சினால் இளைத்துப்போனேன்: இராமுழுவதும் என் கண்ணீரால் என் படுக்கையை மிகவும் ஈரமாக்கி, என் கட்டிலை நனைக்கிறேன். ⁷துயரத்தினால் என் கண்கள் குழி விழுந்துபோயிற்று: என் சத்துருக்கள் அனைவர்நிமித்தமும் மங்கிப்போயிற்று. ⁸அக்கிரமக்காரரே, நீங்கள் எல்லாரும் என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள்: கர்த்தர் என் அழுகையின் சத்தத்தைக் கேட்டார். ⁹கர்த்தர் என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டார்: கர்த்தர் என் ஜெபத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுவார். ¹⁰என் பகைஞர் எல்லாரும் வெட்கி மிகவும் கலங்கிப்போவார்கள்: அவர்கள் பின்னாகத் திரும்பிச் சடிதியிலே வெட்கப்படுவார்கள்.