சங்கீதம் 22

¹என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்? எனக்கு உதவி செய்யாமலும், நான் கதறிச் சொல்லும் வார்த்தைகளைக் கேளாமலும் ஏன் தூரமாயிருக்கிறீர்? ²என் தேவனே, நான் பகலிலே கூப்பிடுகிறேன், உத்தரவுகொடீர்: இரவிலே கூப்பிடுகிறேன், எனக்கு அமைதலில்லை. ³இஸ்ரவேலின் துதிகளுக்குள் வாசமாயிருக்கிற தேவரீரே பரிசுத்தர். ⁴எங்கள் பிதாக்கள் உம்மிடத்தில் நம்பிக்கைவைத்தார்கள்: நம்பின அவர்களை நீர் விடுவித்தீர். ⁵உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டுத் தப்பினார்கள்: உம்மை நம்பி வெட்கப்பட்டுப்போகாதிருந்தார்கள். ⁶நானோ ஒரு புழு, மனுஷனல்ல: மனுஷரால் நிந்திக்கப்பட்டும், ஜனங்களால் அவமதிக்கப்பட்டும் இருக்கிறேன். ⁷என்னைப் பார்க்கிறவர்களெல்லாரும் என்னைப் பரியாசம்பண்ணி, உதட்டைப் பிதுக்கி, தலையைத் துலுக்கி ⁸கர்த்தர்மேல் நம்பிக்கையாயிருந்தானே, அவர் இவனை விடுவிக்கட்டும்: இவன்மேல் பிரியமாயிருக்கிறாரே, இப்பொழுது இவனை மீட்டுவிடட்டும் என்கிறார்கள். ⁹நீரே என்னைக் கர்ப்பத்திலிருந்து எடுத்தவர்: என் தாயின் முலைப்பாலை நான் உண்கையில் என்னை உம்முடையபேரில் நம்பிக்கையாயிருக்கப்பண்ணினீர். ¹⁰கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிப்பட்டபோதே உமது சார்பில் விழுந்தேன்: நான் என் தாயின் வயிற்றில் இருந்தது முதல் நீர் என் தேவனாயிருக்கிறீர். ¹¹என்னை விட்டுத் தூரமாகாதேயும்: ஆபத்து கிட்டியிருக்கிறது, சகாயரும் இல்லை. ¹²அநேகம் காளைகள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கிறது: பாசான் தேசத்துப் பலத்த எருதுகள் என்னை வளைந்து கொண்டது. ¹³பீறி கெர்ச்சிக்கிற சிங்கத்தைப்போல், என்மேல் தங்கள் வாயைத் திறக்கிறார்கள். ¹⁴தண்ணீரைப்போல் ஊற்றுண்டேன்: என் எலும்புகளெல்லாம் கட்டுவிட்டது, என் இருதயம் மெழுகுபோலாகி, என் குடல்களின் நடுவே உருகிற்று. ¹⁵என் பெலன் ஓட்டைப்போல் காய்ந்தது: என் நாவு மேல்வாயோடே ஒட்டிக்கொண்டது: என்னை மரணத்தூளிலே போடுகிறீர். ¹⁶நாய்கள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கிறது: பொல்லாதவர்களின் கூட்டம் என்னை வளைந்துகொண்டது: என் கைகளையும் என் கால்களையும் உருவக் குத்தினார்கள். ¹⁷என் எலும்புகளையெல்லாம் நான் எண்ணலாம்: அவர்கள் என்னை நோக்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ¹⁸என் வஸ்திரங்களைத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டு, என் உடையின்பேரில் சீட்டுப்போடுகிறார்கள். ¹⁹ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் எனக்குத் தூரமாகாதேயும்: என் பெலனே, எனக்குச் சகாயம்பண்ணத் தீவிரித்துக்கொள்ளும். ²⁰என் ஆத்துமாவைப் பட்டயத்திற்கும், எனக்கு அருமையானதை நாய்களின் துஷ்டத்தனத்திற்கும் தப்புவியும். ²¹என்னைச் சிங்கத்தின் வாயிலிருந்து இரட்சியும்: நான் காண்டாமிருகத்தின் கொம்புகளில் இருக்கும் போது எனக்குச் செவிகொடுத்தருளினீர். ²²உம்முடைய நாமத்தை என் சகோதரருக்கு அறிவித்து, சபைநடுவில் உம்மைத் துதிப்பேன். ²³கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறவர்களே, அவரைத் துதியுங்கள்: யாக்கோபின் சந்ததியாரே, நீங்கள் எல்லாரும் அவரைக் கனம்பண்ணுங்கள்: இஸ்ரவேலின் வம்சத்தாரே, நீங்கள் எல்லாரும் அவர்பேரில் பயபக்தியாயிருங்கள். ²⁴உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அவர் அற்பமாயெண்ணாமலும் அருவருக்காமலும், தம்முடைய முகத்தை அவனுக்கு மறைக்காமலுமிருந்து, தம்மைநோக்கி அவன் கூப்பிடுகையில் அவனைக் கேட்டருளினார். ²⁵மகா சபையிலே நான் உம்மைத் துதிப்பேன்: அவருக்குப் பயப்படுகிறவர்களுக்கு முன்பாக என் பொருத்தனைகளைச் செலுத்துவேன். ²⁶சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் புசித்துத் திருப்தியடைவார்கள்: கர்த்தரைத் தேடுகிறவர்கள் அவரைத் துதிப்பார்கள், உங்கள் இருதயம் என்றென்றைக்கும் வாழும். ²⁷பூமியின் எல்லைகளெல்லாம் நினைவுகூர்ந்து கர்த்தரிடத்தில் திரும்பும்: ஜாதிகளுடைய சந்ததிகளெல்லாம் உமது சமுகத்தில் தொழுதுகொள்ளும். ²⁸ராஜ்யம் கர்த்தருடையது: அவர் ஜாதிகளை ஆளுகிறவர். ²⁹பூமியின் செல்வவான்கள் யாவரும் புசித்துப் பணிந்து கொள்வார்கள்: புழுதியில் இறங்குகிறவர்கள் யாவரும் அவருக்கு முன்பாக வணங்குவார்கள். ஒருவனும் தன் ஆத்துமா அழியாதபடி அதைக் காக்கக்கூடாதே. ³⁰ஒரு சந்ததி அவரைச் சேவிக்கும்: தலைமுறை தலைமுறையாக அது ஆண்டவருடைய சந்ததி என்னப்படும். ³¹அவர்கள் வந்து: அவரே இவைகளைச் செய்தார் என்று பிறக்கப் போகிற ஜனங்களுக்கு அவருடைய நீதியை அறிவிப்பார்கள்.