யோபு 19

¹யோபு பிரதியுத்தரமாக ²நீங்கள் எந்தமட்டும் என் ஆத்துமாவை வருத்தப்படுத்தி, வார்த்ததைகளினால் என்னை நொறுக்குவீர்கள்? ³இப்போது பத்துதரம் என்னை நிந்தித்தீர்கள். நீங்கள் எனக்குக் கடினமுகம் காண்பிக்கிறதினால் உங்களுக்கு வெட்கமில்லை. ⁴நான் தப்பிநடந்தது மெய்யானாலும், என் தப்பிதம் என்னோடேதான் இருக்கிறது ⁵நீங்கள் எனக்கு விரோதமாகப் பெருமைபாராட்டி, எனக்கு நிந்தையாக என்னைக் கடிந்துகொள்ளவேண்டும் என்றிருப்பீர்களாகில், ⁶தேவன் என்னைக் கவிழ்த்து, தம்முடைய வலையை என்மேல் வீசினார் என்று அறியுங்கள். ⁷இதோ, கொடுமை என்று கூப்பிடுகிறேன், கேட்பார் ஒருவரும் இல்லை. கூக்கூரலிடுகிறேன், நியாயவிசாரணை இல்லை. ⁸நான் கடந்துபோகக்கூடாதபடிக்கு அவர் என் பாதையை வேலியடைத்து, என் வழிகளை இருளாக்கிவிட்டார். ⁹என்னிலிருந்த என் மகிமையை அவர் உரிந்துகொண்டு, என் சிரசின் கிரீடத்தை எடுத்துப்போட்டார். ¹⁰அவர் என்னை நான்குபுறத்திலும் நாசமாக்கினார், நான் அற்றுப்போகிறேன். என் நம்பிக்கையை ஒரு செடியைப்போலப் பிடுங்கிப்போட்டார். ¹¹அவர் தமது கோபத்தை என்மேல் எரியப்பண்ணினார். என்னைத் தம்முடைய சத்துருக்களில் ஒருவனாக எண்ணிக்கொள்ளுகிறார். ¹²அவருடைய தண்டுப்படைகள் எகமாய் வந்து, எனக்கு விரோதமாய்த் தங்கள் வழியை உயர்த்தி, என் கூடாரத்தைச் சுற்றிப் பாளயமிறங்கினார்கள். ¹³என் சகோதரரை என்னைவிட்டுத் தூரப்படுத்தினார்கள். எனக்கு அறிமுகமானவர்கள் எனக்கு அந்நியராய்ப் போனார்கள். ¹⁴என் பந்துஜனங்கள் விலகிப்போனார்கள். என் சிநேகிதர் என்னை மறந்துவிட்டார்கள். ¹⁵என் வீட்டு ஜனங்களும், என் வேலைக்காரிகளும், என்னை அந்நியனாக எண்ணுகிறார்கள். அவர்கள் பார்வைக்கு நான் பரதேசியானேன். ¹⁶நான் என் வேலைக்காரனைக் கூப்பிடுகிறபோது அவன் எனக்கு உத்தரவுகொடான். என் வாயினால் நான் அவனைக் கெஞ்சவேண்டியதாயிற்று. ¹⁷என் சுவாசமே என் மனைவிக்கு வேறுபட்டிருக்கிறது. என் கர்ப்பத்தின் பிள்ளைகளுக்காகப் பரிதபிக்கிறேன். ¹⁸சிறுபிள்ளைகளும் என்னை அசட்டைபண்ணுகிறார்கள். நான் எழுந்தால், அவர்கள் எனக்கு விரோதமாய்ப் பேசுகிறார்கள். ¹⁹என் பிராணசிநேகிதர் எல்லாரும் என்னை வெறுக்கிறார்கள். நான் சிநேகித்தவர்கள் எனக்கு விரோதிகளானார்கள். ²⁰என் எலும்புகள் என் தோலோடும் என் மாம்சத்தோடும் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. என் பற்களை மூடக் கொஞ்சம் தோல்மாத்திரம் தப்பினது. ²¹என் சிநேகிதரே, எனக்கு இரங்குங்கள். தேவனுடைய கை என்னைத் தொட்டது. ²²தேவனைப்போல நீங்களும் என்னைத் துன்பப்படுத்துவானேன்? என் மாம்சம் பட்சிக்கப்பட்டாலும் நீங்கள் திருப்தியற்றிருக்கிறதென்ன? ²³ஆ, நான் இப்பொழுது சொல்லும் வார்த்தைகள் எழுதப்பட்டால் நலமாயிருக்கும். அவைகள் ஒரு புஸ்தகத்தில் வரையப்பட்டு, ²⁴அல்லது என்றைக்கும் நிலைக்க அவைகள் கருங்கல்லிலே உளிவெட்டாகவும் ஈய எழுத்தாகவும் பதிந்தால் நலமாயிருக்கும். ²⁵என் மீட்பர் உயிரோடிருக்கிறார் என்றும், அவர் கடைசிநாளில் பூமியின்மேல் நிற்பார் என்றும் நான் அறிந்திருக்கிறேன். ²⁶இந்த என் தோல்முதலானவைகள் அழுகிப்போனபின்பு, நான் என் மாம்சத்தில் இருந்து தேவனைப் பார்ப்பேன். ²⁷அவரை நானே பார்ப்பேன். அந்நிய கண்கள் அல்ல, என் கண்களே அவரைக் காணும். இந்த வாஞ்சையால் என் உள்ளிந்திரியங்கள் எனக்குள் சோர்ந்துபோகிறது. ²⁸காரியத்தின் மூலம் எனக்குள் கண்டுபிடிக்கப்படுகையில், நாம் ஏன் அவனைத் துன்பப்படுத்துகிறோம் என்று நீங்கள் சொல்லவேண்டியதாமே. ²⁹பட்டயத்துக்குப் பயப்படுங்கள். நியாயத்தீர்ப்பு உண்டென்கிறதை நீங்கள் அறியும்பொருட்டு, மூர்க்கமானது பட்டயத்தினால் உண்டாகும் ஆக்கினையை வரப்பண்ணும் என்றான்.