யோபு 6

¹யோபு பிரதியுத்திரமாக ²என் சஞ்சலம் நிறுக்கப்பட்டு, என் நிர்ப்பந்தம் எல்லாம் தராசிலே வைக்கப்பட்டால் நலமாயிருக்கும். ³அப்பொழுது அது கடற்கரை மணலைப்பார்க்கிலும் பாரமாயிருக்கும். ஆகையால் என் துக்கம் சொல்லிமுடியாது. ⁴சர்வவல்லவரின் அம்புகள் எனக்குள் தைத்திருக்கிறது. அவைகளின் விஷம் என் உயிரைக் குடிக்கிறது. தேவனால் உண்டாகுகிற பயங்கரங்கள் எனக்கு முன்பாக அணியணியாய் நிற்கிறது. ⁵புல்லிருக்கிற இடத்திலே காட்டுக்கழுதை கத்துமோ? துனக்குத் தீவனமிருக்கிற இடத்திலே எருது கதறுமோ? ⁶ருசியில்லாத பதார்த்தத்தை உப்பில்லாமல் சாப்பிடக்கூடுமோ? முட்டையின் வெள்ளைக் கருவில் சுவை உண்டோ? ⁷உங்கள் வார்த்தைகளை என் ஆத்துமா தொடமாட்டேன் என்கிறது. அவைகள் அரோசிகமான போஜனம் போல் இருக்கிறது. ⁸ஆ, என் மன்றாட்டு எனக்கு அருளப்பட்டு, நான் வாஞ்சிப்பதைத் தேவன் எனக்குத் தந்து, ⁹தேவன் என்னை நொறுக்கச் சித்தமாய், தம்முடைய கையை நீட்டி என்னைத் துண்டித்துப் போட்டால் நலமாயிருக்கும். ¹⁰அப்பொழுதாவது எனக்கு ஆறுதல் இருக்குமே. அப்பொழுது என்னைத் தப்பவிடாத நோவிலே மரத்திருப்பேன். பரிசுத்தருடைய வார்த்தைகளை நான் மறைத்து வைக்கவில்லை, அவர் என்னைத் தப்பவிடாராக. ¹¹நான் காத்துக்கொண்டிருக்க என் பெலன் எம்மாத்திரம்? என் ஜீவனை நீடித்திருக்கப்பண்ண என் முடிவு எப்படிப்பட்டது ? ¹²என் பெலன் கற்களின் பெலனோ? என் மாம்சம் வெண்கலமோ ? ¹³எனக்கு உதவியானது ஒன்றும் இல்லையல்லவோ? சகாயம் என்னை விட்டு நீங்கிற்றே. ¹⁴உபாதிக்கபபடுகிறவனுக்கு அவனுடைய சிநேகிதனால் தயைகிடைக்க வேண்டும். அவனோ சர்வவல்லவருக்குப் பயப்படாதே போகிறான். ¹⁵என் சகோதரர் காட்டாறுபோல மோசம் பண்ணுகிறார்கள். ஆறுகளின் வெள்ளத்தைப்போலக் கடந்துபோகிறார்கள். ¹⁶அவைகள் குளிர்காலப் பனிக்கட்டியினாலும், அதில் விழுந்திருக்கிற உறைந்த மழையினாலும் கலங்கலாகி, ¹⁷உஷ்ணங்கண்டவுடனே உருகி வற்றி, அனல்பட்டவுடனே தங்கள் ஸ்தலத்தில் உருவழிந்து போகின்றன. ¹⁸அவைகளுடைய வழிகளின் போக்குகள் இங்குமங்கும் பிரியும். அவைகள் விருதாவிலே பரவி ஒன்றும் இல்லாமற்போகும். ¹⁹தேமாவின் பயணக்காரர் தேடி, சேபாவின் பயணக்கூட்டங்கள் அவைகள் மேல் நம்பிக்கை வைத்து, ²⁰தாங்கள் இப்படி நம்பினதினாலே வெட்கப்படுகிறார்கள். அவ்விடமட்டும் வந்து கலங்கிப்போகிறார்கள். ²¹அப்படியே நீங்களும் இப்பொழுது ஒன்றுக்கும் உதவாமற் போனீர்கள். என் ஆபத்தைக் கண்டு பயப்படுகிறீர்கள். ²²எனக்கு ஏதாகிலும் கொண்டு வாருங்கள் என்றும், உங்கள் ஆஸ்தியிலிருந்து எனக்கு யாதொரு வெகுமானம் கொடுங்கள் என்றும், ²³அல்லது சத்துருவின் கைக்கு என்னைத் தப்புவியுங்கள், வல்லடிக்காரரின் கைக்கு என்னை நீங்கலாக்கி மீட்டு விடுங்கள் என்றும் நான் சொன்னதுண்டோ ? ²⁴எனக்கு உபதேசம் பண்ணுங்கள், நான் மவுனமாயிருப்பேன். நான் எதிலே தவறினேனோ அதை எனக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள். ²⁵செம்மையான வார்த்தைகளில் எவ்வளவு வல்லமை உண்டு? உங்கள் கடிந்து கொள்ளுதலினால் காரியம் என்ன ? ²⁶கடிந்து கொள்ள நீங்கள் வார்த்தைகளை யோசித்து, நம்பிக்கையற்றவனுடைய வார்த்தைகளைக் காற்றிலே விட்டுவிடுகிறீர்களோ ? ²⁷இப்படிச் செய்து திக்கற்றவன்மேல் நீங்கள் விழுந்து, உங்கள் சிநேகிதனுக்குப் படுகுழியை வெட்டுகிறீர்கள். ²⁸இப்போதும் உங்களுக்குச் சித்தமானால் என்னை நோக்கிப் பாருங்கள். அப்பொழுது நான் பொய்சொல்லுகிறேனோ என்று உங்களுக்குப் பிரதியட்சமாய் விளங்கும். ²⁹நீங்கள் திரும்புங்கள், அக்கிரமம் காணப்படாதிருக்கும். திரும்புங்கள் என் நீதி அதிலே விளங்கும். ³⁰என் நாவிலே அக்கிரமம் உண்டோ? என் வாய் ஆகாதவைகளைப் பகுத்தறியாதோ ?