யோபு 11

¹அப்பொழுது நாகமாத்தியனாகிய சோப்பார் பிரதியுத்தரமாக ²ஏராளமான வார்த்தைகளுக்கு உத்தரவு சொல்லவேண்டாமோ? வாய்ச்வாய்ச்சாலகன் நீதிமானாய் விளங்குவானோ ? ³உம்முடைய வீம்புவார்த்தைகளுக்கு மனுஷர் மவுனமாயிருப்பார்களோ? நீர் பரியாசம் பண்ணும்போது, ஒருவரும் உம்மை வெட்கப்படுத்த வேண்டாமோ ? ⁴என் சொல் சுத்தம் என்றும், நான் தேவரீருடைய பார்வைக்குத் துப்பரவானவனென்றும் நீர் சொல்லுகிறீர். ⁵ஆனாலும் தேவன் பேசி உமக்கு விரோதமாய்த் தம்முடைய உதடுகளைத் திறந்து, ⁶உமக்கு ஞானத்தின் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தினால் நலமாயிருக்கும். உள்ளப்படி பார்த்தால், அது இரட்டிப்புள்ளதாயிருக்கிறது. ஆகையால் உம்முடைய அக்கிரமத்திற்கேற்றப்படி தேவன் உம்மைத் தண்டிக்கவில்லையென்று அறிந்துக் கொள்ளும். ⁷தேவனுடைய அந்தரங்க ஞானத்தை நீர் ஆராய்ந்து, சர்வவல்லவருடைய சம்பூரணத்தை நீர் அறியக் கூடுமோ ? ⁸அது வானபரியந்தம் உயர்ந்தது. உம்மால் என்ன ஆகும்? அது பாதாளத்திலும் ஆழமானது, நீர் அறியக் கூடியது என்ன ? ⁹அதின் அளவு பூமியைப் பார்க்கிலும் நீளமும், சமுத்திரத்தைப்பார்க்கிலும் அகலமுமாயிருக்கிறது. ¹⁰அவர் பிடித்தாலும், அவர் அடைத்தாலும் அவர் நியாயத்தில் கொண்டுவந்து நிறுத்தினாலும், அவரைத் தடைப் பண்ணுகிறவன் யார் ? ¹¹மனுஷனுடைய மாயத்தை அவர் அறிவார். அக்கிரமத்தை அவர் கண்டும் அதைக் கவனியாதிருப்பாரோ? ¹²புத்தியில்லாத மனுஷன் காட்டு கழுதைக் குட்டிக்கு ஒப்பாகப் பிறந்திருந்தாலும், பெருநெஞ்சமுள்ளவனாயிருக்கிறான். ¹³நீர் உம்முடைய இருதயத்தை ஆயத்தப்படுத்தி, உம்முடைய கைகளை அவருக்கு நேராக விரித்தால் நலமாயிருக்கும். ¹⁴உம்முடைய கைகளிலே அக்கிரமம் இருந்தால், அதை தூரத்தில் அகற்றிவிட்டு, அநியாயம் உம்முடைய கூடாரங்களில் வாசமாயிருக்க வொட்டாதிரும். ¹⁵அப்பொழுது உம்முடைய முகத்தை மாசில்லாமல் ஏறெடுத்து, பயப்படாமல் திடன்கொண்டிருப்பீர். ¹⁶அப்பொழுது நீர் வருத்தத்தை மறந்து, கடந்து போன தண்ணீரைப்போல அதை நினைப்பீர். ¹⁷அப்பொழுது உம்முடைய ஆயுசுக்காலம் பட்டப்பகலைப்பார்க்கிலும் பிரகாசமாயிருக்கும். இருள் அடைந்த நீர் விடியற்காலத்தைப்போலிருப்பீர். ¹⁸நம்பிக்கை உண்டாயிருக்கிறதினால் திடனாயிருப்பீர். தோண்டி ஆராய்ந்து சுகமாய்ப் படுத்துக்கொள்வீர். ¹⁹பயப்படுத்துவாரில்லாமல் நித்திரை செய்வீர். அநேகர் உமது முகத்தை நோக்கி விண்ணப்பம் பண்ணுவார்கள். ²⁰துன்மார்க்கருடைய கண்கள் பூத்துப்போய், அவர்கள் அடைக்கலம் அவர்ளை விட்டொழிந்து, அவர்கள் நம்பிக்கை சாகிறவன் சுவாசம் போல் அழிந்து போகும் என்றான்.