நீதிமொழிகள் 9

¹ஞானம் தன் வீட்டைக்கட்டி, தன் ஏழு தூண்களையும் சித்திரந்தீர்த்து, ²தன் கொழுத்த ஜந்துக்களை அடித்து, திராட்சரசத்தை வார்த்துவைத்து, தன் போஜனபந்தியை ஆயத்தப்படுத்தி, ³தன் பணிவிடைக்காரிகளை அனுப்பி, பட்டணத்தின் உயர்ந்த மேடைகளின்மேல் நின்று கூப்பிட்டு, ⁴புத்தியீனனை நோக்கி எவன் பேதையோ அவன் இவ்விடத்தில் வரக்கடவன். ⁵நீங்கள் வந்து என் அப்பத்தைப் புசித்து, நான் வார்த்த திராட்சரசத்தைப் பானம்பண்ணுங்கள். ⁶பேதைமையை விட்டு விலகுங்கள், அப்பொழுது பிழைத்திருப்பீர்கள்: புத்தியின் வழியிலே நடவுங்கள் என்று விளம்புகிறது. ⁷பரியாசக்காரனைக் கண்டிக்கிறவன் இலச்சையடைகிறான்: துன்மார்க்கனைக் கண்டிக்கிறவன் தன்னைக் கறைப்படுத்திக் கொள்ளுகிறான். ⁸பரியாசக்காரனைக் கடிந்துகொள்ளாதே, அவன் உன்னைப் பகைப்பான்: ஞானமுள்ளவனைக் கடிந்துகொள், அவன் உன்னை நேசிப்பான். ⁹ஞானமுள்ளவனுக்குப் போதகம் பண்ணு, அவன் ஞானத்தில் தேறுவான்: நீதிமானுக்கு உபதேசம்பண்ணு, அவன் அறிவில் விருத்தியடைவான். ¹⁰கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தில் ஆரம்பம்: பரிசுத்தரின் அறிவே அறிவு. ¹¹என்னாலே உன் நாட்கள் பெருகும்: உன் ஆயுசின் வருஷங்கள் விருத்தியாகும். ¹²நீ ஞானியானால் உனக்கென்று ஞானியாவாய்: நீ பரியாசக்காரனானால் நீயே அதன் பயனை அநுபவிப்பாய் என்று சொல்லுகிறது. ¹³மதியற்ற ஸ்திரீ வாயாடியும், ஒன்றுமறியாத நிர்மூடமுமாயிருக்கிறாள். ¹⁴அவள் தன் வீட்டுவாசற்படியிலும் பட்டணத்தின் மேடைகளிலும் ஆசனம் போட்டு உட்கார்ந்து, ¹⁵தங்கள் வழிகளை நோக்கி நேரே போகும் வழிப்போக்கரைப் பார்த்து ¹⁶எவன் பேதையோ அவன் இவ்விடத்தில் வரக்கடவன் என்றும், ¹⁷மதியீனனை நோக்கி திருட்டுத்தண்ணீர் தித்திக்கும், அந்தரங்கத்தில் புசிக்கும் அப்பம் இன்பமாயிருக்கும் என்றும் சொல்லிக் கூப்பிடுகிறாள். ¹⁸ஆயினும் மரித்தவர்கள் அவ்விடத்தில் உண்டென்றும், அவளுடைய விருந்தாளிகள் நரகபாதாளங்களில் கிடக்கிறார்களென்றும் அவன் அறியான்.