நீதிமொழிகள் 10

¹சாலொமோனின் நீதிமொழிகள் ஞானமுள்ள மகன் தகப்பனைச் சந்தோஷப்படுத்துகிறான்: மூடத்தனமுள்ளவனோ தாய்க்குச் சஞ்சலமாயிருக்கிறான். ²அநியாயத்தின் திரவியங்கள் ஒன்றுக்கும் உதவாது: நீதியோ மரணத்துக்குத் தப்புவிக்கும். ³கர்த்தர் நீதிமான்களைப் பசியினால் வருந்தவிடார்: துன்மார்க்கருடைய பொருளையோ அகற்றிவிடுகிறார். ⁴சோம்பற்கையால் வேலைசெய்கிறவன் ஏழையாவான்: சுறுசுறுப்புள்ளவன் கையோ செல்வத்தை உண்டாக்கும். ⁵கோடைகாலத்தில் சேர்க்கிறவன் புத்தியுள்ள மகன்: அறுப்புக்காலத்தில் தூங்குகிறவனோ இலச்சையை உண்டாக்குகிற மகன். ⁶நீதிமானுடைய சிரசின்மேல் ஆசீர்வாதங்கள் தங்கும்: கொடுமையோ துன்மார்க்கனுடைய வாயை அடைக்கும். ⁷நீதிமானுடைய பேர் புகழ்பெற்று விளங்கும்: துன்மார்க்கனுடைய பேரோ அழிந்துபோகும். ⁸இருதயத்தில் ஞானமுள்ளவன் கட்டளைகளை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்: அலப்புகிற மூடனோ விழுவான். ⁹உத்தமமாய் நடக்கிறவன் பத்திரமாய் நடக்கிறான்: கோணலான வழிகளில் நடக்கிறவனோ கண்டுபிடிக்கப்படுவான். ¹⁰கண்சாடை காட்டுகிறவன் நோவு உண்டாக்குகிறான்: அலப்புகிற மூடன் விழுவான். ¹¹நீதிமானுடைய வாய் ஜீவஊற்று: கொடுமையோ துன்மார்க்கனுடைய வாயை அடைக்கும். ¹²பகை விரோதங்களை எழுப்பும்: அன்போ சகல பாவங்களையும் மூடும். ¹³புத்திமானுடைய உதடுகளில் விளங்குவது ஞானம்: மதிகேடனுடைய முதுகுக்கு ஏற்றது பிரம்பு. ¹⁴ஞானவான்கள் அறிவைச் சேர்த்துவைக்கிறார்கள்: மூடனுடைய வாய்க்குக் கேடு சமீபித்திருக்கிறது. ¹⁵ஐசுவரியவானுடைய பொருள் அவனுக்கு அரணான பட்டணம்: ஏழைகளின் வறுமையோ அவர்களைக் கலங்கப்பண்ணும். ¹⁶நீதிமானுடைய பிரயாசம் ஜீவனையும், துன்மார்க்கனுடைய விளைவோ பாவத்தையும் பிறப்பிக்கும். ¹⁷புத்திமதிகளைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் ஜீவவழியில் இருக்கிறான்: கண்டனையை வெறுக்கிறவனோ மோசம்போகிறான். ¹⁸பகையை மறைக்கிறவன் பொய் உதடன்: புறங்கூறுகிறவன் மதிகேடன். ¹⁹சொற்களின் மிகுதியில் பாவமில்லாமற்போகாது: தன் உதடுகளை அடக்குகிறவனோ புத்திமான். ²⁰நீதிமானுடைய நாவு சுத்தவெள்ளி: துன்மார்க்கனுடைய மனம் அற்பவிலையும் பெறாது. ²¹நீதிமானுடைய உதடுகள் அநேகரைப் போஷிக்கும்: மூடரோ மதியீனத்தினால் மாளுவார்கள். ²²கர்த்தரின் ஆசீர்வாதமே ஐசுவரியத்தைத் தரும்: அதனோடே அவர் வேதனையைக் கூட்டார். ²³தீவினைசெய்வது மூடனுக்கு விளையாட்டு: புத்திமானுக்கோ ஞானம் உண்டு. ²⁴துன்மார்க்கன் பயப்படும் காரியம் அவனுக்கு வந்து நேரிடும்: நீதிமான் விரும்புகிற காரியம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும். ²⁵சுழல்காற்று கடந்துபோவதுபோல் துன்மார்க்கன் கடந்துபோவான்: நீதிமானோ நித்திய அஸ்திபாரமுள்ளவன் ²⁶பற்களுக்குக் காடியும், கண்களுக்குப் புகையும் எப்படியிருக்கிறதோ, அப்படியே சோம்பேறியும் தன்னை அனுப்புகிறவர்களுக்கு இருக்கிறான். ²⁷கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் ஆயுசுநாட்களைப் பெருகப்பண்ணும்: துன்மார்க்கருடைய வருஷங்களோ குறுகிப்போம். ²⁸நீதிமான்களின் நம்பிக்கை மகிழ்ச்சியாகும்: துன்மார்க்கருடைய அபேட்சையோ அழியும். ²⁹கர்த்தரின் வழி உத்தமர்களுக்கு அரண், அக்கிரமக்காரருக்கோ கலக்கம். ³⁰நீதிமான் என்றும் அசைக்கப்படுவதில்லை: துன்மார்க்கர் பூமியில் வசிப்பதில்லை. ³¹நீதிமானுடைய வாய் ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும்: மாறுபாடுள்ள நாவோ அறுப்புண்டுபோம். ³²நீதிமான்களுடைய உதடுகள் பிரியமானவைகளைப் பேச அறியும், துன்மார்க்கருடைய வாயோ மாறுபாடுள்ளது.