பிரசங்கி 6

¹சூரியனுக்குக் கீழே நான் கண்ட வேறொரு தீங்குமுண்டு, அது மனுஷருக்குள்ளே பெரும்பாலும் நடந்துவருகிறது. ²அதாவது, ஒருவனுக்குத் தேவன் செல்வத்தையும் சம்பத்தையும் கனத்தையும் கொடுக்கிறார், அவன் என்ன இச்சித்தாலும் அதெல்லாம் அவனுக்குக் குறைவில்லாமல் கிடைக்கும், ஆனாலும் அவைகளை அநுபவிக்கும் சக்தியைத் தேவன் அவனுக்குக் கொடுக்கவில்லை, அந்நிய மனுஷன் அதை அநுபவிக்கிறான், இதுவும் மாயையும், கொடிய நோயுமானது. ³ஒருவன் நூறு பிள்ளைகளைப் பெற்று, அநேகம் வருஷம் ஜீவித்து, தீர்க்காயுசை அடைந்திருந்தாலும், அவன் ஆத்துமா அந்தச் செல்வத்தால் திருப்தியடையாமலும், அவனுக்குப் பிரேதக்கல்லறை முதலாய் இல்லாமலும் போகுமானால், அவனைப்பார்க்கிலும் கருவழிந்த பிண்டம் வாசி என்கிறேன். ⁴அது மாயையாய்த் தோன்றி இருளிலே மறைந்துபோய்விடுகிறது, அதின் பேர் அந்தகாரத்தால் மூடப்படும். ⁵அது சூரியனைக் கண்டதுமில்லை, ஒன்றையும் அறிந்ததுமில்லை, அவனுக்கு இல்லாத அமைச்சல் அதற்கு உண்டு. ⁶அவன் இரண்டாயிரம் வருஷம் பிழைத்திருந்தாலும் ஒரு நன்மையையும் காண்பதில்லை, எல்லாரும் ஒரே இடத்துக்குப் போகிறார்கள் அல்லவா? ⁷மனுஷன் படும் பிரயாசமெல்லாம் அவன் வாய்க்காகத்தானே, அவன் மனதுக்கோ திருப்தியில்லை. ⁸இப்படியிருக்க, மூடனைப்பார்க்கிலும் ஞானிக்கு உண்டாகும் மேன்மை என்ன? ஜீவனுள்ளோருக்கு முன்பாக நடந்து கொள்ளும்படி அறிந்த ஏழைக்கும் உண்டாகும் மேன்மை என்ன? ⁹ஆசையானது அலைந்துதேடுகிறதைப் பார்க்கிலும் கண் கண்டதே நலம், இதுவும் மாயையும், மனதைச் சஞ்சலப்படுத்துகிறதுமாயிருக்கிறது. ¹⁰இருக்கிறவன் எவனும் தோன்று முன்னமே பேரிடப்பட்டிருக்கிறான், அவன் மனுஷனென்று தெரிந்திருக்கிறது, தன்னிலும் பலத்தவரோடே போராட அவனால் கூடாது. ¹¹மாயையைப் பெருகப்பண்ணுகிற அநேக விசேஷங்கள் உண்டாயிருக்கிறபடியால் அதினாலே மனுஷருக்குப் பிரயோஜனமென்ன? ¹²நிழலைப்போன்ற மாயையான தன் ஜீவகாலத்தைப் போக்கும் மனுஷனுக்கு இந்த ஜீவனில் நன்மை இன்னதென்று அறிந்தவன் யார்? தனக்குப்பின்பு சூரியனுக்குக் கீழே சம்பவிக்குங்காரியம் இன்னதென்று மனுஷனுக்கு அறிவிப்பவன் யார்?