பிரசங்கி 7

¹பரிமளதைலத்தைப்பார்க்கிலும் நற்கீர்த்தியும், ஒருவனுடைய ஜநநநாளைப்பார்க்கிலும் மரணநாளும் நல்லது. ²விருந்துவீட்டுக்குப் போவதிலும் துக்கவீட்டுக்குப் போவது நலம், இதிலே எல்லா மனுஷரின் முடிவும் காணப்படும், உயிரோடிருக்கிறவன் இதைத் தன் மனதிலே சிந்திப்பான். ³நகைப்பைப் பார்க்கிலும் துக்கிப்புநலம், முகதுக்கத்தினாலே இருதயம் சீர்ப்படும். ⁴ஞானிகளின் இருதயம் துக்கவீட்டிலே இருக்கும், மூடரின் இருதயம் களிப்புவீட்டிலே இருக்கும். ⁵ஒருவன் மூடரின் பாட்டைக் கேட்பதிலும், ஞானியின் கடிந்துகொள்ளுதலைக் கேட்பது நலம். ⁶மூடனின் நகைப்பு பானையின்கீழ் எரிகிற முள்ளுகளின் படபடப்பைப்போலிருக்கும், இதுவும் மாயையே. ⁷இடுக்கணானது ஞானியையும் பைத்தியக்காரனாக்கும், பரிதானம் இருதயத்தைக் கெடுக்கும். ⁸ஒரு காரியத்தின் துவக்கத்தைப் பார்க்கிலும் அதின் முடிவு நல்லது, பெருமையுள்ளவனைப்பார்க்கிலும் பொறுமையுள்ளவன் உத்தமன். ⁹உன் மனதில் சீக்கிரமாய்க் கோபங்கொள்ளாதே, மூடரின் நெஞ்சிலே கோபம் குடிகொள்ளும். ¹⁰இந்நாட்களைப்பார்க்கிலும் முன்நாட்கள் நலமாயிருந்தது என்று சொல்லாதே, நீ இதைக்குறித்துக் கேட்பது ஞானமல்ல. ¹¹சுதந்தரத்தோடே ஞானம் நல்லது, சூரியனைக் காண்கிறவர்களுக்கு இதினாலே பிரயோஜனமுண்டு. ¹²ஞானம் கேடகம், திரவியமும் கேடகம், ஞானம் தன்னை உடையவர்களுக்கு ஜீவனைத் தரும், இதுவே அறிவின் மேன்மை. ¹³தேவனுடைய செயலைக் கவனித்துப்பார், அவர் கோணலாக்கினதை நேர்மையாக்கத்தக்கவன் யார்? ¹⁴வாழ்வுகாலத்தில் நன்மையை அநுபவித்திரு, தாழ்வுகாலத்தில் சிந்தனைசெய், மனுஷன் தனக்குப்பின் வருவதொன்றையும் கண்டுபிடியாதபடிக்குத் தேவன் இவ்விரண்டையும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரிடையாக வைத்திருக்கிறார். ¹⁵இவை எல்லாவற்றையும் என் மாயையின் நாட்களில் கண்டேன், தன் நீதியிலே கெட்டுப்போகிற நீதிமானுமுண்டு, தன் பாவத்திலே நீடித்திருக்கிற பாவியுமுண்டு. ¹⁶மிஞ்சின நீதிமானாயிராதே, உன்னை அதிக ஞானியுமாக்காதே, உன்னை நீ ஏன் கெடுத்துக்கொள்ளவேண்டும்? ¹⁷மிஞ்சின துஷ்டனாயிராதே, அதிக பேதையுமாயிராதே, உன் காலத்துக்குமுன்னே நீ ஏன் சாகவேண்டும்? ¹⁸நீ இதைப் பற்றிக்கொள்வதும் அதைக் கைவிடாதிருப்பதும் நலம், தேவனுக்குப் பயப்படுகிறவன் இவைகள் எல்லாவற்றினின்றும் காக்கப்படுவான். ¹⁹நகரத்திலுள்ள பத்து அதிபதிகளைப்பார்க்கிலும், ஞானம் ஞானியை அதிக பெலவானாக்கும். ²⁰ஒரு பாவமும் செய்யாமல், நன்மையே செய்யத்தக்க நீதிமான் பூமியிலில்லை. ²¹சொல்லப்படும் எல்லா வார்த்தைகளையும் கவனியாதே, கவனித்தால் உன் வேலைக்காரன் உன்னை நிந்திப்பதைக் கேள்விப்படவேண்டியதாகும். ²²அநேகந்தரம் நீயும் பிறரை நிந்தித்தாயென்று, உன் மனதுக்குத் தெரியுமே. ²³இவை எல்லாவற்றையும் ஞானத்தினால் சோதித்துப்பார்த்தேன் நான் ஞானவானாவேன் என்றேன், அது எனக்குத் தூரமாயிற்று. ²⁴தூரமும் மகா ஆழமுமாயிருக்கிறதைக் கண்டடைகிறவன் யார்? ²⁵ஞானத்மையும், காரணகாரியத்தையும் விசாரித்து ஆராய்ந்து அறியவும், மதிகேட்டின் ஆகாமியத்தையும் புத்திமயக்கத்தின் பைத்தியத்தையும் அறியவும் என் மனதைச் செலுத்தினேன். ²⁶கண்ணிகளும் வலைகளுமாகிய நெஞ்சமும், கயிறுகளுமாகிய கைகளுமுடைய ஸ்திரீயானவள், சாவிலும் அதிக கசப்புள்ளவளென்று கண்டேன், தேவனுக்கு முன்பாகச் சற்குணனாயிருக்கிறவன் அவளுக்குத் தப்புவான், பாவியோ அவளால் பிடிபடுவான். ²⁷காரியத்தை அறியும்படிக்கு ஒவ்வொன்றாய் விசாரணைபண்ணி, இதோ, இதைக் கண்டுபிடித்தேன் என்று பிரசங்கி சொல்லுகிறான் ²⁸என் மனம் இன்னும் ஒன்றைத் தேடுகிறது, அதை நான் கண்டுபிடிக்கவில்லை, ஆயிரம்பேருக்குள்ளே ஒரு புருஷனைக் கண்டேன், இவர்களெல்லாருக்குள்ளும் ஒரு ஸ்திரீயை நான் காணவில்லை. ²⁹இதோ, தேவன் மனுஷனைச் செம்மையானவனாக உண்டாக்கினார், அவர்களோ அநேக உபாயதந்திரங்களைத் தேடிக்கொண்டார்கள், இதைமாத்திரம் கண்டேன்.