ஆபகூக் 1

¹ஆபகூக் என்னும் தீர்க்கதரிசி தரிசனமாய்க் கண்ட பாரம். ²கர்த்தாவே, நான் எதுவரைக்கும் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுவேன், நீர் கேளாமலிருக்கிறீரே! கொடுமையினிமித்தம் நான் எதுவரைக்கும் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுவேன், நீர் இரட்சியாமலிருக்கிறீரே! ³நீர் எனக்கு அக்கிரமத்தைக் காண்பித்து, என்னைத் தீவினையைப் பார்க்கப்பண்ணுகிறதென்ன? கொள்ளையும் கொடுமையும் எனக்கு எதிரே நிற்கிறது. வழக்கையும் வாதையும் எழுப்புகிறவர்கள் உண்டு. ⁴ஆகையால் நியாயப்பிரமாணம் பெலனற்றதாகி, நியாயம் ஒருபோதும் செல்லாமற்போகிறது. துன்மார்க்கன் நீதிமானை வளைந்து கொள்கிறான். ஆதலால் நியாயம் புரட்டப்படுகிறது. ⁵நீங்கள் புறஜாதிகளை நோக்கிப்பார்த்து,ஆச்சரியப்பட்டுப் பிரமியுங்கள். விவரிக்கப்பட்டாலும் நீங்கள் விசுவாசியாத ஒரு கிரியையை உங்கள் நாட்களில் நடப்பிப்பேன். ⁶இதோ, நான் கல்தேயரென்னும் கொடியதும் வேகமுமான ஜாதியாரை எழுப்புவேன். அவர்கள் தங்களுடையதல்லாத வாசஸ்தலங்களைக் கட்டிக் கொள்ளத் தேசத்தின் விசாலங்களில் நடந்துவருவார்கள். ⁷அவர்கள் கெடியும் பயங்கரமுமானவர்கள். அவர்களுடைய நியாயமும் அவர்களுடைய மேன்மையும் அவர்களாலேயே உண்டாகும். ⁸அவர்களுடைய குதிரைகள் சிவிங்கிகளிலும் வேகமும், சாயங் காலத்தில் திரிகிற ஓநாய்களிலும் தீவிரமுமாயிருக்கும். அவர்களுடைய குதிரைவீரர் பரவுவார்கள். அவர்களுடைய குதிரைவீரர் தூரத்திலிருந்து வருவார்கள். இரைக்குத் தீவிரிக்கிற கழுகுகளைப் போல் பறந்து வருவார்கள். ⁹அவர்களெல்லாரும் கொடுமை செய்யவருவார்கள். அவர்களுடைய முகங்கள் சுவறச் செய்யும் கீழ்க்காற்றைப் போலிருக்கும். அவர்கள் மணலத்தனை ஜனங்களைச் சிறைப்பிடித்துச் சேர்ப்பார்கள். ¹⁰அவரகள் ராஜாக்களை ஆகடியம் பண்ணுவார்கள். அதிபதிகள் அவர்களுக்குப் பரியாசமாயிருப்பார்கள். அவர்கள் அரண்களையெல்லாம் பார்த்து நகைத்து, மண்மேடுகளைக் குவித்து அவைகளைப் பிடிப்பார்கள். ¹¹அப்பொழுது அவனுடைய மனம் மாற, அவன்தன் பெலன் தேவனால் உண்டானதென்று சொல்லி மிஞ்சிப்போய்க் குற்றவாளியாவான். ¹²கர்த்தாவே, நீர் பூர்வகாலமுதல் என் தேவனும்,என் பரிசுத்தருமானவர் அல்லவா? நாங்கள் சாவதில்லை. கர்த்தாவே நியாயத்தீர்ப்புச் செய்ய அவனை வைத்தீர். கன்மலையே, தண்டனை செய்ய அவனை நியமித்தீர். ¹³தீமையைப் பார்க்கமாட்டாத சுத்தக்கண்ணனே, அநியாயத்தை நோக்கிக்கொண்டிருக்கமாட்டீரே. பின்னை துரோகிகளை நீர் நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறதென்ன? துன்மார்க்கன் தன்னைப்பார்க்கிலும் நீதிமானை விழுங்கும்போது நீர் மெளனமாயிருக்கிறதென்ன? ¹⁴மனுஷரைச் சமுத்திரத்துமச்சங்களுக்கும், அதிகாரியில்லாத ஊர்வனவற்றிற்கும் சமானமாக்குகிறதென்ன? ¹⁵அவர்களெல்லாரையும் தூண்டினால் இழுத்துக்கொள்கிறான். அவர்களைத் தன் வலையினால் பிடித்து, தன் பறியிலே சேர்த்துக் கொள்கிறான். அதினால் சந்தோஷப்பட்டுக் களிகூருகிறான். ¹⁶ஆகையால் அவைகளினால் தன் பங்கு கொழுப்புள்ளதும், தன் போஜனம் ருசிகரமுள்ளதுமாயிற்று என்று சொல்லி அவன்தன் வலைக்குப் பலியிட்டுத் தன் பறிக்குத் தூபங்காட்டுகிறான். ¹⁷இதற்காக அவன்தன் வலையை இழுத்து அதிலுள்ளவைகளைக் கொட்டிக்கொண்டிருந்து, இரக்கமில்லாமல் ஜாதிகளை எப்போதும் கொன்றுபோட வேண்டுமோ?